İçeriğe atla
ايمان حقيقتلرى
اون يدنجى لمعه · Sayfa 156

ايكنجى مسئله: عبوديت، أمرِ إلٰهى‌يه و رضاىِ إلٰهى‌يه باقار. عبوديتڭ داعيسى أمرِ إلٰهى و نتيجه‌سى رضاىِ حقدر. ثمراتى و فوائدى، اُخرويه‌در. فقط علّۀِ غائيه اولمامق، هم قصدًا ايسته‌نيلمه‌مك شرطيله، دنيايه عائد فائده‌لر و كندى كندينه ترتّب ايدن و ايسته‌نيلميه‌رك ويريلن ثمره‌لر، عبوديته منافى اولماز. بلكه ضعيفلر ايچون مشوِّق و مرجّح حكمنه گچرلر. أگر او دنيايه عائد فائده‌لر و منفعتلر؛ او عبوديته و او ورده ويا او ذكره علّت ويا علّتڭ بر جزئى اولسه؛ او عبوديتى قسمًا إبطال ايدر. بلكه او خاصيتلى وردى عقيم بيراقير، نتيجه ويرمز. ايشته بو سرّى آڭلاميانلر، مثلا يوز خاصيتى و فائده‌سى بولونان أورادِ قدسيۀِ شاهِ نقشبندى يى ويا بيڭ خاصيتى بولونان جوشن الكبيرى، او فائده‌لرڭ بعضلرينى مقصودِ بِالذّات نيّت ايده‌رك اوقويورلر. او فائده‌لرى گوره‌مييورلر و گوره‌ميه‌جكلر و گورمگه ده حقلرى يوقدر. چونكه او فائده‌لر، او أورادلرڭ علّتى اولاماز و