اوننجى نوطه: بيل أى غافل، مشوّش سعيد! جنابِ حقّڭ نورِ معرفتنه يتيشمك و باقمق و آيات و شاهدلرڭ آيينهلرنده جلوهلرينى گورمك و براهين و دليللر مساماتيله تماشا ايتمك إقتضا ايدييور كه؛ سنڭ اوستڭدن گچن، قلبڭه گلن و عقلڭه گورونن هر بر نورى تنقيد پارمقلريله يوقلاما و تردّد أليله تنقيد ايتمه! سڭا ايشيقلانان بر نورى طوتمق ايچون ألڭى اوزاتمه؛ بلكه غفلت أسبابندن تجرّد ايت، اونلره متوجّه اول، دور. چونكه بن مشاهده ايتدم كه: معرفت اللّٰهڭ شاهدلرى و برهانلرى اوچ چشيددر.
بر قسمى: صو گبيدر؛ گورونور، حسّ ايديلير، لٰكن پارمقلرله طوتولمز. بو قسمده خيالاتدن تجرّد ايتمك، كلّيتله اوڭا طالمق گركدر. تنقيد پارمقلريله تجسّس ايديلمز؛ ايديلسه آقار، قاچار. او آبِ حيات، پارمغى مكان إتّخاذ ايتمز.