ايكنجى نوطه: حقيقتدار بر رؤياده گوردم كه، إنسانلره دييوردم: «أى إنسان! قرآنڭ دساتيرندندر كه، جنابِ حقّڭ ماسواسندن هيچ بر شيئى اوڭا تعبّد ايدهجك بر درجهده كندڭدن بيوك ظن ايتمه. هم سن كنديڭى هيچ بر شيدن تكبّر ايدهجك درجهده بيوك طوتمه. چونكه مخلوقات، معبوديتدن اوزاقلق نقطهسنده مساوى اولدقلرى گبى، مخلوقيت نسبتنده ده بردرلر.»
اوچنجى نوطه: أى غافل سعيد! بيل كه: غلطِ حسّ نوعندن غايت موقّت دنيايى لا يموت و دائمى گورييورسڭ. أطرافڭه و دنيايه باقديغڭ زمان بر درجه ثابت و مستمر گورديگڭدن، فانى نفسڭى ده او نظر ايله ثابت تلقّى ايتديگڭدن، يالڭز قيامتڭ قوپاجغندن دهشت آلييورسڭ. گويا قيامتڭ قوپماسنه قدر ياشايهجقسڭ گبى، يالڭز اوندن قورقويورسڭ. عقلڭى باشڭه آل. سن و خصوصى دنياڭ، دائمى زوال و فنا