إبراهيم‌وارى (لَٓا اُحِبُّ الْاٰفِلٖينَ) دييوب معبودِ لم يزل، محبوبِ لا يزالڭ درگاهنه نماز ايله إلتجا ايدوب، شو فانى عالمده و فانى عمرده و قراڭلق دنياده و قراڭلق إستقبالده، بر باقئِ سرمدى ايله مناجات ايدوب بر پارچه‌جق بر صحبتِ باقيه، بر قاچ دقيقه‌جق بر عمرِ باقى ايچنده دنياسنه نور سرپه‌جك، إستقبالنى ايشيقلانديره‌جق، موجوداتڭ و أحبابنڭ فراق و زوالندن نشئت ايدن ياره‌لرينه مرهم سوره‌جك اولان رحمٰنِ رحيمڭ إلتفاتِ رحمتنى و نورِ هدايتنى گوروب ايسته‌مك؛ هم موقّةً اونى اونوتان و گيزله‌نن دنيايى، او دخى اونوتوب، دردلرينى قلبڭ آغلاماسيله درگاهِ رحمتده دوكوب؛ هم نه اولور نه اولماز، ئولومه بڭزه ين اويقويه گيرمه‌دن أوّل، صوڭ وظيفۀِ عبوديتنى ياپوب، يوميه دفترِ عملنى حسنِ خاتمه ايله باغلامق ايچون صلاته قيام ايتمك، يعنى بتون فانى سَوْدكلرينه بدل بر معبود و محبوبِ باقينڭ و بتون ديلنجيلك ايتديگى