ايت. هر بر دقيقهسى بر گون عبادت حكمنه گچييور.» ذاتًا او ذات صبر ايچنده شكر ايدييوردى.
اوچنجى نكته: بر ايكى سوزده بيان ايتديگمز گبى: هر إنسان گچمش حياتنى دوشونسه، قلبنه و لساننه يا «آه» ويا «اوخ» گلير. يعنى يا تأسّف ايدر، يا «الحمد لِلّٰه» دير.
تأسّفى ديديرتن، أسكى زمانڭ لذائذينڭ زوال و فراقندن نشئت ايدن معنوى ألملردر. چونكه زوالِ لذّت ألمدر. بعضًا موقّت بر لذّت، دائمى ألم ويرر. دوشونمك ايسه او ألمى دشييور، تأسّف آقيتيور.
أسكى حياتنده گچيرديگى موقّت آلامڭ زوالندن نشئت ايدن معنوى و دائمى لذّت، «الحمد لِلّٰه» ديديرتير. بو فطرى حالتله برابر، مصيبتلرڭ نتيجهسى اولان ثواب و مكافاتِ اُخرويه و قيصه عمرى، مصيبت واسطهسيله اوزون بر عمر حكمنه گچمهسنى دوشونسه صبردن زياده، شكر ايدر.