تجديد ايتمك؛ حدسز بر جود و سخاوتى گوسترر. بويله نهايتسز بر جود و سخاوت؛ اويله توكنمز خزينهلر و رحمت، هم دائمى، هم آرزو ايديلن هر شى ايچنده بولونور بر دارِ ضيافت و محلِّ سعادت ايستر. هم قطعى ايستر كه؛ او ضيافتدن تلذّذ ايدنلر، او محلِّ سعادتده دوام ايتسينلر، أبدى قالسينلر. تا زوال و فراقله ألم چكمهسينلر. چونكه زوالِ ألم لذّت اولديغى گبى، زوالِ لذّت دخى ألمدر. اويله سخاوت، ألم چكديرمك ايستهمز.
ديمك أبدى بر جنّتى، هم ايچنده أبدى محتاجلرى ايستر. چونكه نهايتسز جود و سخا، نهايتسز إحسان ايتمك ايستر، نعمتلنديرمك ايستر. نهايتسز إحسان و نعمتلنديرمك ايسه، نهايتسز منّتدارلق، نعمتلنمك ايستر. بو ايسه، إحسانه مظهر اولان شخصڭ دوامِ وجودينى ايستر. تا، دائمى تنعّمله او دائمى إنعامه قارشى شكر و منّتدارلغنى گوسترسين. يوقسه زوال ايله