إستمداد لسانيله؛ فقر و حاجاتڭى، تضرّع و دعا لسانيله إعلان ايت و عبد اولديغنى گوستر. و (حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ) دى، يوكسل.
هم ديمه كه: «بن هيچم؛ نه أهمّيتم وار كه، بو كائنات بر حكيمِ مطلق طرفندن قصدى اولارق بڭا تسخير ايديلسين، بندن بر شكرِ كلّى ايستهنيلسين؟»
چونكه سن چندان، نفسڭ و صورتڭ إعتباريله هيچ حكمندهسڭ. فقط وظيفه و مرتبه نقطهسنده، سن شو حشمتلى كائناتڭ دقّتلى بر سيرجيسى، شو حكمتلى موجوداتڭ بلاغتلى بر لسانِ ناطقى و شو كتابِ عالمڭ آڭلايشلى بر مطالعهجيسى و شو تسبيح ايدن مخلوقاتڭ حيرتلى بر ناظرى و شو عبادت ايدن مصنوعاتڭ حرمتلى بر اوستهباشيسى حكمندهسڭ.
أوت أى إنسان ! سن، نباتى جسمانيتڭ جهتيله و حيوانى نفسڭ إعتباريله؛ صغير بر جزء، حقير بر جزئى،