نقصدن معلاّ بر قديرِ ذو الجلال، بر رحيمِ ذو الجمال، بر حكيمِ ذو الكمال اولابيلير. چونكه نهايتسز حاجاتِ إنسانيه يى ايفا ايدهجك، آنجق نهايتسز بر قدرت و محيط بر علم صاحبى اولابيلير. اويله ايسه، معبوديته لايق يالڭز اودر.
ايشته أى إنسان ! أگر يالڭز اوڭا عبد اولسهڭ، بتون مخلوقات اوستنده بر موقع قزانيرسڭ. أگر عبوديتدن إستنكاف ايتسهڭ، عاجز مخلوقاته ذليل بر عبد اولورسڭ. أگر أنانيتنه و إقتدارينه گووهنوب توكّل و دعايى بيراقوب، تكبّر و دعوايه صاپسهڭ؛ او وقت اييلك و ايجاد جهتنده آرى و قارينجهدن داها آشاغى، ئورومجك و سينكدن داها ضعيف دوشرسڭ. شر و تخريب جهتنده؛ طاغدن داها آغير، طاعوندن داها مضر اولورسڭ.
أوت أى إنسان ! سنده ايكى جهت وار: بريسى، ايجاد و وجود و خير و مثبت و فعل جهتيدر. ديگرى؛