بو تمايزڭ فردًا فردا اولمايوب نوع نوع اولوشى حكمتڭ اويله إقتضا ايتديگنى ايضاح ايدييور.
باشقه بر إعلمده، شيطانِ إنسى و جنّينڭ، بقرهنڭ باطنًا غايت مكمّل، ظاهرًا مسكين اولوشى حقّندهكى بر وسوسهسنى طرد ايدر و دير كه: «أى شيطانِ جنّىيه استاد اولان شيطانِ إنسى! أگر هر شى، هر شيئى مصلحت مقداريله و لايق وجهله ياپان قديرِ أزلينڭ صنعتى اولماسه ايدى، سنڭ أشگڭڭ قولاغى سندن و سنڭ استادلرڭدن داها عقللى و داها حاذق اولماسى لازم گليردى.» دييه إنسى و جنّى شيطانلرڭ وسوسهلرى يوزلرينه چارپيلارق؛ بقرهنڭ يعنى اينگڭ داخلنڭ مطلق اولديغنڭ و خارجنڭ مقيّد اولوشنڭ حكمتنى عقلاً و علمًا غايت مقنع بر صورتده بيان ايدر.
أخلاقه دائر بر إعلمنده دير كه: «أى فاسق! بيل كه مدنيتِ سفيهه اويله مدهش بر ريايى إبراز ايتمش و ميدانه چيقارمش كه، أهلِ مدنيتڭ اوندن قورتولماسى ممكن دگلدر. چونكه أهلِ مدنيت او ريايه شان و شرف نامنى ويرمش. إنسانى شخصلره قارشى رياكارلغه بدل، عنصرلره و ملّتلره و دولتلره قارشى رياكارلغه تشويق ايتمش و تاريخى اونلره مشوِّق و آلقيشجى و جريدهلرى ده، يعنى غزتهلرى ده دلاّل ياپمش. ئولومى اونوتديروب (گويا) عنصرلرى ايچنده بر حياتلرى وار دييه زمانِ جاهليتدهكى غدّار ظالملرڭ دسيسهلرى نوعندن بر دسيسه ايله بشرى تصنّع و رياكارلغه سَوق ايتمشدر.» نه قدر اوقونسه اوقونمغه لايق اولان بو رساله دخى، بر إستغفار و حضرتِ مولانانڭ بر بيتيله نهايت بولمشدر.