«هايدى ايلرى! گاوورڭ طوپ گلّهسى بزى ئولديرهمز. گرى چكيلمگه تنزّل ايتميهجگز.» ديدم.
هم بيتليس محاصرهسنده و آوجى خطّنده روسڭ اوچ گلّهسى ئولديرهجك يريمه إصابت ايتدى. برى ده شالواريمى دلوب ايكى آياغمڭ آراسندن گچوب او تهلكهلى وضعيتده سپره اوطورمغه تنزّل ايتمهمك بر حالتِ روحيه طاشيديغمدن، آرقهدن قوماندان كل على، والى ممدوح بك ايشيتديلر. «امان چكيلسين ويا سپره اوطورسون!» ديدكلرى حالده؛ «بو گاوورڭ گلّهلرى بزى ئولديرميهجك» ديديگم و هيچ بر إحتياط و تدبيره أهمّيت ويرميهرك او گنجلك زماننده او ذوقلى حياتمڭ محافظهسنه چاليشماديغم حالده؛ شيمدى سكسان ياشنه گيرديگم حالده غايت درجهده بر إحتياط و حياتمى محافظه، حتّى وسوسه درجهسنده تهلكهلردن چكينمك حالتى عجيب بر تضاد گورونديگندن، ألبته او گنجلك حياتنى پرواسزجه فدا ايتمك، بر ايكى سنه إختيارلق و ذوقسز حياتنى بو درجه محافظه ايتمك بيوك بر حكمت ايچوندر. و ايكى اوچ قدسى مقصد ايچنده واردر:
برنجيسى:
گيزلى، غيرِ رسمى و بر قسم رسمى، إنصافسز دشمنلريمزڭ دسيسهلريله نور شاكردلرينڭ بدلنه بتون هجوملرى بنم شخصمه و بنمله مشغول اولماسنه و بيلميهرك أهمّيتى بندن بيلمكله نور شاكردلرينڭ بر درجه دسيسهلردن و هجوملردن قورتولمالرينه بو إختيار و پريشان حياتم وسيله اولديغندن، أسكى سعيدڭ اون گنجلك حياتى قدر قارداشلريمڭ خاطرى ايچون شيمديلك اوڭا موقّةً أهمّيت ويرييورم. أگر بن اورتهدن چكيلسهم؛ بڭا ويرديگى زحمت، روحمدن زياده سَوْديگم خاص قارداشلريمه ويريلهجكدى. او حالده بر زحمت، يوز عدد زحمت اولوردى.
ايكنجيسى:
گرچه خاص قارداشلرم هر بريسى مكمّل بر سعيد حكمنده نوره صاحبدرلر. فقط إخلاصدن صوڭره أڭ بيوك قوّتمز تساندده بولونديغندن و مشربلرڭ