معصومڭ خاطرى ايچون او مدّعىيه بددعا ايتمدى. بلكه اونڭ ويرديگى زحمتلر؛ او رسالۀِ نورڭ، او معجزۀِ معنويهنڭ إنتشارينه، إعلاننه بر وسيله اولديغى ايچون رحمتلره إنقلاب ايتدى.
قارداشلرم، بلكه بن ئولهجگم. بو زمانڭ بر خستهلغى داها وار؛ او ده بنلك، أنانيت، خودفروشلق، حياتنى گوزلجه مدنيت فانطازيهسيله گچيرمك إشتهاسى، ترياكيلك گبى خستهلقلردر. رسالۀِ نورڭ قرآندن آلديغى درسڭ أڭ برنجى أساسى: بنلك، أنانيت، خودفروشلغى ترك ايتمك لزوميدر. تا إخلاصِ حقيقى ايله ايمانڭ قورتاريلماسنه خدمت ايديلسين. جنابِ حقّه شكر، او أعظمى إخلاصى قزانانلرڭ پك چوق أفرادى ميدانه چيقمش. بنلگنى، شان و شرفنى أڭ كوچك بر مسئلۀِ ايمانيهيه فدا ايدن چوقدر. حتّى نورڭ بيچاره بر شاكردينڭ دشمنلرى دوست اولديغى وقت اونڭله صحبت ايتمك چوغالديغى ايچون، رحمتِ إلٰهيه جهتنده سسى كسيلمش. هم ده اوڭا تقديرله باقانلر، إصابتِ نظر حكمنه گچوب اونى اينجيتييور. حتّى مصافحه ايتمك ده طوقات وورمق گبى صيقنتى ويرييور. «سنڭ بو وضعيتڭ نهدر؟» دييه صورولدى، «مادام ميليونلر قدر آرقداشلرڭ وار، نهدن بونلرڭ خاطرلرينى محافظه ايتمييورسڭ؟»
جوابًا ديدى: مادام مسلگمز أعظمى إخلاصدر؛ دگل بنلك، أنانيت، دنيا سلطنتى ده ويريلسه، باقى بر مسئلۀِ ايمانيهيى او سلطنته ترجيح ايتمك أعظمى إخلاصڭ إقتضاسيدر. مثلا: حرب ايچنده، آوجى خطّنده، دشمنڭ طوپ گلّهلرى آراسنده قرآنِ حكيمڭ تك بر آيتنڭ، تك بر حرفنڭ، تك بر نكتهسنى ترجيح ايدهرك، او گلّهلر ايچنده حبيب كاتبنه «دفترى چيقار!» دييهرك آت اوستنده او نكتهيى يازديرمش. ديمك قرآنڭ بر حرفنڭ بر نكتهسنى، دشمنڭ گلّهلرينه قارشى ترك ايتمهمش؛ روحنڭ قورتولمسنه ترجيح ايتمش.