﴿بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ﴾
عزيز قارداشلرم!
بو دفعه موطورلى قاييق ايچنده أگيرديردن بارلايه گيدركن دڭزڭ دهشتلى أمثالسز فورطنهسى ليلۀِ قدردهكى دهشتلى خستهلق گبى زحمت نقطهسنى قالديروب بيوك بر رحمته وسيله اولديغنى سزلره مژده ويرييورم. آلتى آرقداش ايله برابر شهيد اولمق، يدى إحتمالدن آلتى إحتمال ايله دڭز بزه گنيش بر قبر اولمق ايچون زمين حاضرلاندى. فقط او حال آلتنده مكرّر تجربهلرله ياغمورڭ رسالۀِ نورله علاقهدارلغى و شيمدى چوق زماندر ياغموره شدّتلى إحتياج اولديغى بو زمانده، رسالۀِ نورڭ گيزلى دشمنلرينڭ تهلكهسندن و گنيش پلانندن قورتولمسنه بر إشارت اولارق او دهشتلى حالتمز بر صدقۀِ مقبوله حكمنه گچديگى رمزيله، او رحمتِ إلٰهيدن گلن أمرِ رحمانىيى إمتثالندهكى إشتياق ايله ياغمورڭ بر آننهسى اولان بو دڭز، او رحمته دائر أمرِ إلٰهىيى غايت هيجانله و إشتياق ايله عجلهلك ايله گتيرمك ايچون، بر شفقت طوقادى نوعندن نور طلبهلرى اولان بزم باشمزى طوقات ايله يوزيمزى و گوزيمزى ياغمورله اوقشادى. بز بو حالتى ظاهرًا حدّت، معنًا شفقتكارانه اوقشامق نوعنده گوردك.
بن داها فورطنه و ياغمور باشلامهدن أوّل حسِّ قبل الوقوع ايله خزينۀِ رحمته بر آناختار اولاجق دهشتلى و هيجانلى بر مصيبت حسّ ايتديگمدن متماديًا جوشنى و شاهِ نقشبندڭ وردينى اوقويوردم. دڭزڭ او دهشتى ايچنده كمالِ شوق ايله او مبارك دڭزى قبر اولارق قبول ايدييوردم. بويله قضا ايله وفات ايدن شهيد حكمنده اولديغى گبى، شهيد ده ولى حكمنده اولماسندن آلتى آرقداشمه آجيمادم. يالڭز ايچنده بولونان چوجغه بر پارچه آجيدم. او قايغڭ ماكينهسى