﴿بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ﴾
(وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِ) أمريله، قارداشلرمله بر مشورته محتاجم.
عزيز صدّيق قارداشلرم!
شيمدى بر أمرِ واقع قارشيسنده بولونويورم. بنم إعاشهم ايچون هر گون ايكى بچق بانقنوط، هم يڭيدن بنم ايچون بر خانه (موبلهسيله برابر و ايستديگم طرزده) ياپديرمق ايچون أمر گلمش. حالبوكه أللى آلتمش سنهلك بر دستورِ حياتم، بونى قبول ايتمهمك إقتضا ايدر. گرچه دار الحكمة الإسلاميهده بر ايكى سنه معاشى قبول ايتدم، فقط او پارهيى كتابلريمڭ طبعنه صرف ايدهرك و أكثرينى مجّانًا ملّته ويروب، ملّتڭ مالنى ينه ملّته إعاده ايتدم. شيمدى أگر مجبور اولسهم و سزه و رسالۀِ نوره ضرر گلمهمك ايچون قبول ايتسهم، ينه ايلريده ملّته إعاده ايتمك اوزره صاقلايهجغم. ضرورتِ قطعيه درجهسنده كنديمه يالڭز آز بر پارچه صرف ايدهجگم.
ايشيتدم كه؛ أگر ردّ ايتسهم اونلر، خصوصًا لهمده إعاشهم ايچون چاليشانلر گوجنهجكلر. و عليهمده اولانلر دييهجكلر: «بو آدم باشقه يردن إعاشه ايديلييور.» او بدبختلر، إقتصادڭ خارق العاده بركتنى بيلمييورلر و ايكى گونده بش غروشلق أكمك بڭا كافى گلديگنى گورمهمشلر كه، بتون بتون أصلسز بر أوهامه قاپيلييورلر. أگر قبول ايتسهم، يتمش سنهلك حياتم گوجنهجك؛ و بو زماندن خبر ويروب طمع و معاش يوزندن بدعهلره گيرن و إخلاصى غائب ايدن عالملرى طوقاتلايان إمامِ على رضى اللّٰه عنه دخى بندن كوسهجك إحتمالى وار؛ و رسالۀِ نورڭ حقيقى و صافى اولان إخلاصى بنى ده إخلاصسزلقله إتهام ايتمك جهتى وار. بن، حقيقةً تحيّرده قالدم. بن ايشيتدم كه؛ أگر قبول ايتمهسهم، بنى داها زياده صيقاجقلر و بلكه