بايرامده يانمه گلدى، جنابِ حقّه شكر كه، چوق أهمّيتلى بر درس ديڭلهدى و او بيوك خطاسنى ده آڭلادى و بنم بوراده حدّتمڭ عين دقيقهده خطاسنى إعتراف ايتدى. إن شاء اللّٰه او كفّارت اولدى، تام تميز اولارق قورتولدى.
خامسًا: درت بش آيدن بَرى بر ذات، بڭا بورايه بر غزته گوندرييورمش؛ بن يڭيدن خبر آلدم كه، بڭا گوندريلييورمش. بورادهكى دوستلرم عادتمى بيلدكلرى ايچوندر كه؛ دگل غزته، نوردن باشقه هيچ بر كتابى، هيچ بر مجموعهيى قبول ايتمديگم گبى، يڭى يازيدن هيچ بر حرف بيلمديگم ايچون قورقمشلر، بڭا خبر ويرمهمشلر و گوسترمهمشلر. شيمدى بر ذات، بر مكتوب ايچنده بر صحيفهسى بنمله قونوشان بر غزتهجينڭ، فقط دوست و همشهرى بر ذاتڭ مكتوبنى گوستردى. ديديلر كه: «چوقدن بَرى سنڭ نامڭه بر غزته گوندرييوردى، بز قورقدق سڭا گوسترمدك.» بن ده ديدم: «او ذاته بنم طرفمدن چوق سلام ايديڭز. او دوستڭ أسكى بيلديگى سعيد دگيشمش، دنيا ايله علاقهسى كسيلمش. هم خسته، هم خصوصى مكتوبى قارداشمه ده يازامديغمدن او ذات گوجنمهسين.»
اورادهكى عموم دوستلره، خصوصًا حافظ أمين و حافظ فخر الدّين گبى قارداشلريمزه سلام و بايراملرينى تكرار تبريك ايدييورز.
* * *