ايدن جانيلره، دگل ايليشمك؛ حتّى بددعا ايدهمييورم. حتّى أڭ شدّتلى غرضله بڭا ظلم ايدن فاسق بلكه دينسز ظالملره حدّت ايتديگم حالده دگل مادّى، بلكه بددعا ايله ده مقابلهدن بنى او شفقت منع ايدييور. چونكه او ظالم غدّارڭ، يا پدر و والدهسى گبى إختيار بيچارهلره ويا أولادى گبى معصوملره مادّى و معنوى ضربه گلمهمك ايچون، او درت معصوملرڭ خاطرينه بناءً او ظالم غدّاره ايليشمييورم. بعضًا حلال ايدييورم. ايشته بو سرِّ شفقت ايچوندر كه؛ إداره و آسايشه قطعيًا ايليشمهديگمز گبى، بتون آرقداشلريمزه ده او درجه توصيه ايتمشم كه، اوچ ولايتڭ إنصافلى ضابطهلرينڭ بر قسمى إعتراف ايتمشلر كه: «بو نور شاكردلرى معنوى بر ضابطهدر؛ إداره و آسايشى محافظه ايدييورلر.» ديدكلرى و بو حقيقته بيڭلر شاهد و يگرمى سنه حياتيله تصديق و بيڭلر شاكردلرڭ ده ضابطهجه هيچ بر وقوعات قيد ايتمهمسى ايله تصديق و تأييد ايتدكلرى حالده، او بيچاره آدمڭ إختلالجى و إنصافسز بر قوميتهجى گبى منزلنى باصمق و إنصافسز آدملر اوڭا إهانت ايتمك و منزلنده بر شى بولامامقله برابر، يوز جنايتى بولونان بر آدم گبى حتّى قرآنى و باشندهكى لوحهلرينى أوراقِ مضرّه گبى طوپلامق، عجبا دنياده هانگى قانون بوڭا مساعده ايدر؟
آلتنجيسى:
بوندن اوتوز سنه أوّل، جنابِ حقّڭ عنايتيله دنياده موقّت شان و شرف و أنانيتلى خودفروشلق و شهرتپرستلك نه قدر ضررلى و نه قدر فائدهسز و معناسز اولديغنى حدسز شكر اولسون كه، قرآنڭ فيضيله آڭلامش بر آدم، او زماندن بَرى بتون قوّتيله نفسِ أمّارهسيله مجادله ايدوب، محويت ايتمك و بنلگى بيراقمق و تصنّع و رياكارلق ياپمامق ايچون، ألندن گلديگى قدر چاليشديغنه اوڭا خدمت ويا آرقداشلق ايدنلر قطعى بيلدكلرى حالده و يگرمى سنهدن بَرى هركس كندى حقّنده خوشلانديغى زياده حسنِ ظن و توجّهِ ناس و شخصنى مدح و ثنادن و كندينى معنوى مقام صاحبى اولديغنى بيلمكدن هركسه مخالف اولارق بتون قوّتيله قاچديغنى، هم خاص قارداشلرينڭ اونڭ حقّندهكى حسنِ ظنلرينى ردّ