اون ايكى سنه ظرفنده درت بيوك محكمه‌ڭز و فيلسوف و علمادن مركّب أهلِ وقوفڭز، رسالۀِ نورى تحسين و تصديق و تقدير ايدوب، ايمان حقّنده‌كى حجّتلرينه إعتراض ايده‌مه‌مشلر و بو ملّت و وطنه هيچ بر ضررى اولمامقله برابر، هجوم ايدن دهشتلى جريانلره قارشى سدِّ ذو القرنيْن گبى بر سدِّ قرآنى اولديغنه، تورك ملّتندن خصوصًا مكتب گورمش گنجلردن يوز بيڭ شاهد گوستره‌بيليرم؛ ألبته بنم سزه قارشى بو فكريمى تام نظره آلمق، أهمّيتلى بر وظيفه‌ڭزدر. سز دنيوى چوق ديپلوماتلرى هر زمان ديڭله‌يورسڭز؛ بر پارچه ده آخرت حسابنه قونوشان، بنم گبى قبر قپوسنده وطنداشلرڭ حالنه آغلايان بر بيچاره‌يى ديڭله‌مك لازمدر.

كوچك بر حاشيه:

حلمى بك! طالعڭ وار. بن، حپسده و بوراده ايكن حقّمده سنى مرحمتسز گوردم. نه وقت حدّت ايتدم، بددعايى نيّت ايتدم. حلمى بك نامنده بنم بر قارداشم و نورڭ خاص بر شاكردينى هر وقت خيرلى دعامده إسميله ذكر ايتديگمدن، سڭا بددعا نيّت ايدركن، بو خيرلى دعايه مظهر حلمى بك إسمى عادتا شفاعتجى اولدى، بنى منع ايتدى؛ بن ده، او نيّتدن واز گچدم. سنڭ بنى تعذيب ايدن مأمورلرڭدن گلن أذيته تحمّل ايدوب او بددعادن واز گچدم. چوق دفعه حيرت ايدييوردم، بڭا بو قدر سببسز عذاب ويرمكله برابر سڭا حدّت ايتمييوردم. ديمك أڭ صوڭنده سنڭله دوست اولاجغز دييه، او حسِّ قبل الوقوع ايله قلبه گلمش.

بو إستدعا، يگرمى سنه‌دن بَرى هيچ مراجعت ايتمديگم حالده، بر حدّت زماننده بر دفعه اولارق بنى تعذيب ايدن داخليه وكيلى حلمى‌يه خطابًا يازيلمش، براىِ معلومات آفيون أمنيت مديرينه گوندريلمش. معناسز، لزومسز درت بش دفعه بڭا صيقنتى ويرديلر. «سنڭ يازيڭ بويله دگل، كيم سڭا بويله يازمش؟» دييه رسمًا بنى قره‌قوله چاغيرديلر. بن ده ديدم: بويله‌لره مراجعت ايديلمز، يگرمى سنه سكوتم حقلى ايمش.