ظالم سياستڭ غدّارانه بر دستورى اولان «جماعت ايچون فرد فدا ايديلير» دييه چوق ظالمانه پك چوق وقوعاتى، أهون الشّر دييه بر نوع عدالتِ إضافيه نامنده حاكميتنه بر مصلحت گوسترمشلر. حتّى بو عصرده، او غدّار دستورڭ حكميله، بر آدمڭ خطاسيله بر كويى محو ايدر. بش اون آدمڭ، اونلرڭ سياستنه ضرر ويرمك توهّميله، بيڭلر آدمى پريشان ايدر.
ايشته أسكى زمانده بر درجه، سياستڭ بو غدّار دستورى إسلاملر ايچنه گيرديگندن؛ سياستده بو مدهش دستورلر قارشيسنده، مجبوريتله سلفِ صالحين سكوت ايله و أهلِ سنّت والجماعتڭ إماملرى او قپولرى قپامق، (طَهَّرَ اللّٰهُ اَيْدِيَنَا فَنُطَهِّرُ اَلْسِنَتَنَا) دييوب او قپولرى آچمييورلر.
مادام أهلِ بيته ظلم ايدنلر شيمدى آخرتده جزاسنى اويله بر طرزده گورويورلر كه، بزم اونلره هجومله يارديممزه بر إحتياج قالمييور. و مظلوم أهلِ بيت، موقّت بر عذاب و زحمت مقابلنده او درجه يوكسك بر مكافات گورمشلر كه، عقلمز إحاطه ايتمييور. دگل شيمدى اونلره آجيمق، بلكه اونلرى او حدسز رحمته مظهريتلرى نقطهسنده بيڭلر تبريك ايتمك گركدر كه؛ بر قاچ سنه زحمتله، ميليونلر مرتبهلر و باقى سعادتلر آخرتده قزاندقلرى گبى؛ دنياده ده قالدقلرى زمانده، أهمّيتسز دنيانڭ فانى سلطنتى و موقّت حاكميتى و قاريشق سياستنه بدل، معنوى برر سلطان و حقيقت عالمنده برر شاه، برر معنوى پادشاه مقامنى قزانديلر. واليلر يرينه، أوليالر، أقطابلره قوماندان اولديلر. قزانجلرى بره بيڭ دگل، ميليونلردر.
ايشته بو سرّ ايچوندر كه، يڭى سعيدڭ خصوصى استادى اولان إمامِ ربّانى، غوثِ أعظم و إمامِ غزالى، زين العابدين (رض) (خصوصًا جوشن الكبير مناجاتنى بو ايكى إمامدن درس آلمشم) و حضرتِ حسين و إمامِ على (كَرَّمَ اللّٰهُ وَجْهَهُ) دن