يگرمى آلتنجى مكتوبى بيوك سَوينجله آلدم. دفعاتله، دقّتله، مراقله، محبّتله، لذّتله اوقودم. و نتيجهده «دعاڭز اولمازسه نه دگريڭز وار» فرمان بيوران ذاتِ ذو الجلاله عبوديتله إنتسابم حسبيله و عبديتڭ تضمّن ايتديگى لسانله، كمالِ عجز و فقر و شوقله؛ تمامًا حسبى، بتون معناسيله اللّٰه نامنه، بتون وضوحيله أهلِ ايمان و قرآن نفع و حسابنه اولان مادّى، معنوى، ظاهرى، باطنى، دنيوى، اُخروى خدماتڭزڭ مكافاتنى لطف و كرمِ بىنهايهسنه مناسب بر طرزده إحسان و إكرام بيورمسنى و ذاتِ استادانهلرينى هر ايكى جهانده عزيز ايتمهسنى اول خالقِ رحيم و كريم حضرتلرندن عبيدانه تضرّع و نياز أيلدم. اميدم (اُدْعُونٖٓى اَسْتَجِبْ لَكُمْ) فرماننڭ تجلّى ايدهجگندهدر.
محترم استاد! ذاتًا سزڭ، بز بيچارهلردن بكلهديگڭز يالڭز دعا دگل مى؟ مبارك سوزلر حقّنده شيمدىيه قدر مكتوبلرمده موجود اولان إحتساساتمى ناطق، سونوك إفاداتمى رسالة النوره تقريض ياپمق خصوصندهكى نيّتِ استادانهلرينه بر شى ديمگه حقّم يوق. فقط بنم او پريشان إفادهلرم، گونشڭ ياننه موم ياقمق قبيلندن اولاجق و محتملاً حقيقتدهكى سونوكلگنه رغمًا او نورلرڭ قومشولغندن، آيينهدارلغندن حصّهمند اولارق نسبى بر پارلاقلق عرض ايدهبيلهجكدر.
رسالة النورڭ مستمعلرى آراسنده، سلطان عبد الحميدڭ دورنده كربلاده سنهلرجه مدرّسلك خدمتنده بولونمش اولان حاجى عبد الرحمٰن أفندى نامنده سكسان سكز ياشنده بر خواجه واردر. هر دفعهكى مطالعهدن بيوك ممنونيت گوسترمكده، «چوق إستفاده ايتدم، اللّٰه راضى اولسون» ديمكده و چوق دعا ايتمكدهدر. يگرمى آلتنجى مكتوبڭ اوچنجى مبحثنى غيرِ إختيارى مختلف رتبهده مهمّ ذاتلره اوقودم. هپسى «چوق طوغرى، چوق گوزل» ديديلر. أوت بو