(خسروڭ بر فقرهسيدر)
محترم أفنديم، سَوْگيلى استادم!
يگرمى طوقوزنجى مكتوبڭ بر قسمنى ناصل بولديغم فرمان بيورولويور. بو خصوصده نه يازهبيليرم، نه گبى بر فكر درميان ايدهبيليرم؟ رسالهلرڭ هر بريسنڭ نورلرى بر؛ فقط موضوعلرى آيرى، گوزللكلرى آيرى، لطيفلكلرى آيرى، ذوقلرى آيريدر. بو رسالهنڭ نورى ديگر رسالهلر گبى هر طرفى پارلاق، هر كوشهسى گوزلدر. بِالخاصّه روحلريمزى صيزلاتان، قلبلريمزى آغلاتان بو حالِ مؤسّفه طولاييسيله، سَوْگيلى استادمدن بر شفاىِ عاجل بكلهيوردم. بو شفايى يدنجى، سكزنجى، طوقوزنجى نكتهلر بكلهديگم دوايى ويرمش ايسه ده، بيڭلر مصلحت و فائدهلرى ايچنده يالڭز بر مصلحت ايچون بيله اولماديغى حالده تبديل ايديلن شعائرِ إسلاميهدن بعضلرى، بزى چوق مأيوس و متأثّر ايدييور.
فقط سَوْگيلى استادم، زمان تقرّب ايتمش اولمالى كه؛ بر طرفدن ملحدلرڭ تجاوزلرى زيادهلشدكجه، ديگر طرفدن محترم استاديمزڭ، قرآنڭ فيضى ايله نائل اولديغى حقيقت درياسندن كوكرهيوب گلن گيزلى حقائقى إظهار ايتمهسى بزم سَوينجمزى آرتيرمقدهدر. مادام چيچكلرى گورمك ايچون بهارى بكلهمك ضرورتى واردر، بز ده اوڭا شدّتله و صبرسزلقله إنتظار ايتمكدهيز.
خسرو
* * *