حقيقةً پك عظيم بر مژده ويرمش اولديڭز. بيچارهگانِ أمّته، إذنِ إلٰهى ايله بيان بيورديغڭز إعجازِ قرآن حرمتنه، اللّٰه ذو الجلال محترم استاديمزدن أبدًا راضى اولسون. و حضرتِ قرآن حسابنه إنتظار بيورديغڭز اُميدلريڭزى، عن قريب مبدلِ حقيقت و مؤمنلره ده سلامتِ ايمان توفيق بيورسون، آمين.
يگرمى سكزنجى مكتوبڭ يدنجى مسئلهسنى آلمازدن أوّل، مبارك سوزلرله علاقهدار اولميان ذواته، دفعاتله استادم آلتى يدى سنهدن بَرى شويله بيورمقدهدر: «قرآنڭ سورلرى ييقيلمشدر. بتون هجوملر قرآنهدر. ايمانى قورتارمق زمانيدر.» ايشته يواش يواش بو بياناتڭ صحّتى، هر گوزى و عقلى اولان مؤمن طرفندن تصديق ايديلهجك حادثات ظهور ايتمكدهدر، دييوردم. بو مكتوب، بو بيچاره طلبهڭزڭ استادينڭ أمرلرينى تبليغده صادق اولديغنى إثبات ايتمكله برابر، أوّلجه ده عرض ايتديگم وجهله، مكتوبلرى آلمازدن أوّل خاطريمه گلن، حتّى لسانمه قدر گچن، چوق مسئلهلر نوعندن اولديغنه شبههم اولماديغى ايچون، بونى ده إعجازِ قرآندن عدّ ايدييورم. توافقاتده بندهڭزدهكى نسخهده ده، أكثريتله موازنت واردر. أوت هانگى جهتدن باقيلسه، عنايتِ إلٰهيه عيان بيان گورونور.
محترم استادم، رحمتِ إلٰهيه ايله بر حقيقتى داها يقينًا آڭلادم. او ده شودر كه: ايلك شرفِ ملاقى اولديغم زمانده ويرديگڭز درس، بتون رساله و مكتوبلرده وجودينى حسّ ايتديرمكدهدر. فرق يالڭز او درسدهكى مجمل حقائقڭ ديگر درسلرده تفصيل، توضيح و إظهارندن عبارتدر. ديمك كه، ايمانى و قرآنى أساس إتّخاذ ايتمكله، دائمى بر فيض منبعى، سرمدى بر نور قايناغى، فناسز قدسى بر خزينه، إلٰهى بر قلعه قورولمش اولويور.
أوت مادام كه كائناتڭ خلقنه سبب اولان نبىِّ أفخم (صلّى اللّٰه عليه و سلّم) أفنديمز حضرتلرى، وظيفۀِ رسالتلرينى مكمّلاً ايفا ايتدكدن صوڭره، أمرِ إلٰهى ايله