مبارك دعا اولان صلواتِ شريفهيه باشلادم. صوڭره قلبمه گلدى كه، استادمدن همّت ايستيهيم. استاديمڭ استادينه ديديگى گبى، بن ده ديرم و ديدم...
او حال، او وضعيت الآن دوام ايدييوردى. حتّى إنتحار درجهسنه قدر گلمشدى. ديدم: «امان يا ربّى! بوندهكى حكمت نهدر؟» و او رسالهيى ايرتسى گونه تعليق ايتدم.
او آقشام يعنى جمعه ايرتسى گيجهسى، عالمِ منامده: استادم آتابگڭ زرگندر مسجدنده ايمش. صباح نمازينه گيدييورمشم؛ تصادفى بر قرهقول قوماندانى بڭا ديدى كه: «نرهيه گيدييورسڭ؟» جامعه ديدم. بنى تعقيبًا جامعه او ده گيردى. گوردم كه، استادم بر قاريولا اوزرندهدر. أوّلكى جماعتمزدن خارج، ايچريده بش آلتى داها ژاندارمه بولونويور. جماعت (لَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَرٖيكَ لَهُ ... الخ.) دوام ايدييورلر. او برابر گيرديگمز قوماندان ايسه، جماعتمزه قارشى «امان سز نه ياپييورسڭز؟» دييهرك كنديسنڭ لئيملگنى إثبات ايدوب، مغروريتندن ايچرىيه توكوردى. او آنده استادم او دينسزڭ يوزينه توكوروب «گيت يانمزدن پيس!» ديدى، طرد ايتدى. همان او زمان أليمى صاغ طرفدهكى دليگه اوزاتديغمده بر قصاطوره گلدى. هيچ مسلك و مشربمزه اويميان، هر جهتله مخالف حركت ايدن حسن إسمنده بر آدم او قصاطورهيى آلوب و اوجيله او دينسزى گوسترهرك، «امان أفنديم، امان خواجهم سز يالڭز أمر بيوريڭز، بو دينسزڭ إمحاسنه سبب بن اولاجغم.» ديدى و عين زمانده بر صاغ اوموزينه، بر ده صول اوموزينه ووردى و گيتدى. بتون بو دينسزلر بونى گورونجه توهّمه دوشوب «باشمزه بلا بولدق، بزدن خواجهنڭ ياننه كيمسه گيتمز. آنجق أدهم چاوش (حاشيه) وار،
___
(حاشيه): جاىِ حيرتدر كه، او گيجهده كچىبورليده بولونان أدهم چاوش هركسدن أوّل او حادثهدن متأثّر اولارق إمداده گلمشدى.