شبههمز قالمادى كه؛ إعجازِ قرآنڭ يوز جزئندن بر جزئى، شو تفسيرينه إنعكاس ايتمش. يالڭز شو فرق وار كه؛ إعجاز قصديدر، قصدًا ده كيمسه معارضه ايدهمز. شو كتابڭ توافقى ايسه، فطرى إختيارسز اولمق جهتيله خارقه اولور. كرامت صاييلير. قصدى و صنعى بر صورتده معارضه ايديلمز. هر نه ايسه شو نسخهيى قارداشڭز عبد المجيد بر دفعه گورسون، إن شاء اللّٰه اوڭا ده بر وقت بر دانه يازيلاجق. شايد اوراده بريسى عينًا إستنساخ ايتمك نيّت ايتسه، چوق دقّت ايتمك گركدر. چونكه بو رسالهنڭ حروفاتى ده سرلى، كندينه گوونمهين يازماسين.
ثالثًا: قارداشمز فتحى بك نه حالدهدر، نهدن آز گوروشويورسڭز؟ بن اوڭا چوق دعا ايتدم و ايدييورم. سن بر مضر مأمورڭ يوزندن، اونڭله آز گوروشمهڭ بنى متأثّر ايتدى. اللّٰه قبول ايتسين، بن ده اوڭا چوق دفعه دعا ايتدم. إن شاء اللّٰه تام بر آرقداش، بر مخاطبڭ اولان حافظ عُمَر، رسالۀِ نورڭ إنتشارينه مهمّ بر واسطه اولاجق كه؛ هر مكتوبڭده اونى جدّى علاقهدار گورويورم.
اون آلتنجى لمعه نامندهكى اوچ مهمّ مسئلهدن عبارت بر رسالهيى، سزڭ ايچون يازديرييورم. يتيشيرسه اونى ده گوندرييورم. لِلّٰهِ الحمد بوراده گيتدكجه رسالۀِ نورڭ شاكردلرى و يازيجيلرى چوغالييور. نه وقت آز فتور باشلاسه، بر تشويق قامچيسى حكمنده بر شى ظهور ايدييور. أزجمله صوفىمشرب و يازيده موقّةً تنبللك ايدن بر قسم قارداشلريمزه يازيلان بر مكتوبڭ نسخهسنى، ملفوفًا گوندرييورم. بلكه تنبل اولميان، فقط تنبللشهن عبد المجيد ده گورور.
محترم والدهڭز نه حالدهدر؟ اونى ده مراق ايدييورم، چوق دعا ايدييورم. خستهلغڭ هر بر ساعتى، بر گون عبادت حكمنده اولديغنى بنم طرفمدن هم اوڭا، هم خواجه عبد الرحمانه سويله. باشده پدريڭز، فتحى بك و خواجه عبد الرحمان،