سنڭ گبى مرتبهسنى خدمتِ قرآنه مدار ايدنلر ايچون، (منّت آلتنه و ذلّته گيرمهمك شرطيله) خوش گورويورم. ايكنجى سؤالڭ ايسه، پدر و والدهنڭ آرزولرى پك مهمدر. قرآنِ حكيم بر آيتِ كريمهده، بش طرزده اونلره قارشى شفقت و حرمته أمر ايدر. أگر سهولتله آرزولرى يرينه گلمك قابلسه ياپارسڭز.
ثالثًا: عزيز قارداشلرم! بهار و يازڭ مشغلهلرى، هم گيجهلرڭ قيصالمسى، هم شهورِ ثلاثهنڭ گيتمسى و أكثر قارداشلريمڭ بر درجه حصّه آلماسى و داها سائر بعض أسبابڭ بولونماسى ألبته بر درجه نشئهلى قيش درسنه فتور ويرر. فقط اونلردن گلن فتور، سزه فتور ويرمهسين. چونكه او درسلر، علومِ ايمانيهدن اولديغى ايچون، بر إنسان يالڭز كندى نفسنه ديڭلتديرسه يتر. باخصوص سز دائما بر ايكى حقيقى قارداشى ده بولورسڭز.
هم او درسى ديڭلهينلر يالڭز إنسانلر دگل. جنابِ حقّڭ ذىشعور چوق مخلوقاتى واردر كه، حقائقِ ايمانيهنڭ إستماعندن چوق ذوق آليرلر. سزڭ او قسم درس آرقداشڭز و مستمعلريڭز چوقدر. هم متفكّرانه، او چشيد صحبتِ ايمانيه، زمين يوزينڭ بر معنوى زينتى و مدارِ شرفى اولديغنه إشارةً برى ديمش:
﴿اٰسْمَانْ رَشْكْ بَرَدْ بَهْرِ زَمٖينْ كِه دَارَدْ﴾
﴿يَكْ دُو كَسْ يَكْ دُو نَفَسْ بَهْرِ خُدَا بَرْ نِشٖينَنْدْ﴾
يعنى: سماوات زمينه غبطه ايدر كه؛ زمينده خالصًا لِلّٰه صحبت و ذكر و تفكّر ايچون، بر ايكى آدم، بر ايكى نَفَس، يعنى بر ايكى دقيقه برابر اوطورورلر؛ كندى صانعِ ذو الجلالنڭ چوق گوزل آثارِ رحمتنى و چوق حكمتلى و سوسلى أثرِ صنعتنى بربرينه گوسترهرك صانعلرينى سَووب سَوْديررلر، دوشونوب دوشونديررلر.