دوستمى، ايكى آيده بر دفعه داها گورهمدم. فقط حقّنده عنايت واردى، او حالدن قورتولدى.
هر نه ايسه... بو نوعدن اولان أليم حادثهلر چوقدر. حقيقتلى بر قارداشمڭ نسبًا قارداشى اولديغڭزدن خشينانه دگل، ملايمانه بر صورتده اولان بو دردلشمكدن گوجنمهيڭز.
اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى
سعيد النورسى
(حاشيه): هيچ كيمسهيه سويلهمهديگم، حتّى دوشونمسنى ده ايستهمديگم، قرآنى خدمتمزه ضرر ويرن بر حالتى سويلهيهجگم: ذاتڭز بر زمان بزه دوست گورونديگڭزدن، سنڭ اوغلڭ طلبه گبى يانمه گلييوردى. جدّى إستفادهيه چاليشييوردى. دگل بڭا صيقنتى ويرمك، بلكه إخطاراتمى، جدّى تلقّى ايدييوردى. وقتا كه ذاتڭز بڭا قارشى رقيبانه بر وضعيت آلديڭز، اوغلڭز ده او وضعيتڭ تأثيريله اويله بر شكله گيردى كه، أڭ مطيع طلبهدن، أڭ مرحمتسز بر دشمن وضعيتنه گلدى. او زماندن بَرى چكديگم صيقنتيلرڭ و خدمتِ قرآنيهمزه گلن ضررلرڭ قسمِ أعظمى، اوغلڭزڭ يوزندن و سنڭ او رقيبانه وضعيتڭدن گلديگنه شبهه قالمادى. سنڭ نفوذڭ و شرفڭ اولماسه ايدى، اوغلڭ بويله شيلره مداخله ايدهمزدى.
هر نه ايسه... سزى بتون بتون گوجنديرمهمك ايچون قيصه كسييورم. قارداشم حقّى أفندينڭ خاطرى ايچون بن حقّمى حلال ايدرم. فقط بزى إستخدام ايدن و خدمتنه قبول ايدن قرآنِ حكيمڭ ضربهسندن قورقملى، بلكه او حلال ايتمز.
* * *