(صبرينڭ فقرهسيدر)
استادِ أكرمم!
حكمت الإستعاذهنڭ ايكنجى قسمى اويله قيمتدار بر خزينۀِ جواهر و مرضِ وسوسهنڭ إكسير بر علاجيدر كه، عالمِ فانيدن عالمِ بقايه گوچنجهيه قدر، نفس و شيطانڭ هجومنه معروض بولونان إنسان، قلبنڭ اوزرينه آصوب برابرنده طاشيمالى. او ايكى دشمن هر زمان كوپوك گبى، ظاهرده بر شيئه بڭزهيوب، حقيقتده أله آووجه گيرمهين هوائى إعتراضاتِ معنّدانه ياپارلر. اونلره قارشى أڭ رصين تحصّنگاه و أڭ گوزل أسلحه و بو اوغورده صرف ايديلهجك خالص سكّهلر بونلردر. زيرا وجودمده تجربه ياپدم. سؤاللرى اوقوديغم وقت نفسم، سؤال جهتنه مائل بولونويور و أهمّيت ويرييور. فقط الحمد لِلّٰهِ عقبنده، توالى ايدن قرآنى ألماس مدافعهلر، او قبيل أمراضِ نفسانيهيى چابوق چوروتويور و كوكندن قوروتويور. شو نورانى و قرآنى حكمتلرى، بِحقٍّ تقدير خصوصنده، ذىروح و ذىشعورڭ مكمّلى بولونان نوعِ بشرڭ، بدايتِ وحيدن تا حشره قدر، إعجاز و ايجازنده إظهارِ عجز ايدهگلدكلرى، دعوامزڭ بارز و ظاهر بر دليليدر.
خلاصه: قرآنِ معجز البيانڭ أحكامِ بىنظيرندن اولان شو رسالۀِ إستعاذۀِ فرقانيهيى مطالعهمده، درياىِ حقائقده سرمستِ حيران قالارق كمالِ عشقله ديدم: يا ربّ، شو كتابِ مبينڭ إنفاذِ أحكامنى تسهيل و تيسير و دلاّلِ قرآنى ده آمال و مقاصدنده موفّق و جميع إخوانمله برابر بو كَمْتَرْ قولڭى ده، حلولِ أجلمه دگين، كتابِ مبينه خادم بيور، دعاسيله عريضۀِ عاجزيهيه خاتمه ويررم.
صبرى
* * *