كيمسهسز، قراڭلق، صوغوق، طار بر حپسِ منفردده بر تجريدِ مطلق ايچندهكى توحّش و مأيوسيتدن تدهّش ايدركن، بردن مُنكَر و نكير طائفهسندن ايكى مبارك آرقداش چيقوب گلديلر. بنمله مناظرهيه باشلاديلر. قلبم و قبرم گنيشلهديلر، نورلانديلر، حرارتلنديلر؛ عالمِ أرواحه پنجرهلر آچيلدى. بن ده شيمدى خيالاً و إستقبالده حقيقةً گورهجگم او وضعيته بتون جانمله سَويندم و شكر ايتدم.
صرف و نحو علمنى اوقويان بر مدرسه طلبهسنڭ وفات ايدوب، قبرده مُنكَر و نكيرڭ: (مَنْ رَبُّكَ) «سنڭ ربّڭ كيمدر؟» دييه سؤاللرينه قارشى، كندينى مدرسهده ظن ايدوب نحو علميله جواب ويرهرك: «(مَنْ) مبتدادر، (رَبُّكَ) اونڭ خبريدر؛ مشكل بر مسئلهيى بندن صوريڭز، بو قولايدر.» دييهرك، هم او ملائكهلرى، هم حاضر روحلرى، هم او واقعهيى مشاهده ايدن اوراده بولونان بر كشف القبور وليسنى گولديردى و رحمتِ إلٰهيهيى تبسّمه گتيردى، عذابدن قورتولديغى گبى؛ رسالۀِ النورڭ بر شهيد قهرمانى اولان مرحوم حافظ على، حپسده ميوه رسالهسنى كمالِ عشقله يازاركن و اوقوركن وفات ايدوب قبرده ملائكۀِ سؤاله محكمهدهكى گبى ميوه حقيقتلريله جواب ويرديگى مِثللو؛ بن ده و رسالۀِ النور شاكردلرى ده، او سؤاللره قارشى رسالۀِ النورڭ پارلاق و قوّتلى حجّتلريله إستقبالده حقيقةً و شيمدى معنًا جواب ويروب اونلرى تصديقه و تحسينه و تبريكه سَوق ايدهجكلر إن شاء اللّٰه.
هم مَلكلره ايمانڭ سعادتِ دنيويهيه مدار جزئى بر نمونهسى شودر كه: علمِ حالدن ايمان درسنى آلان بر معصوم چوجغڭ، ياننده آغلايان و معصوم بر قارداشنڭ وفاتى ايچون واويلا ايدن ديگر بر چوجغه: «آغلامه، شكر أيله.. سنڭ قارداشڭ مَلكلرله برابر جنّته گيتدى؛ اوراده گزر، بزدن داها ايى كيف ايدهجك، مَلكلر گبى اوچهجق، هر يرى سير ايدهبيلير.» دييوب، فرياد ايدنڭ آغلاماسنى