Yâ Rab! Nasıl büyük bir sarayın kapısını çalan bir adam, açılmadığı vakit, o sarayın kapısını, diğer makbul bir zatın sarayca me’nus sadâsıyla çalar; tâ ona açılsın. Öyle de bîçare ben dahi senin dergâh-ı rahmetini, mahbub abdin olan Üveyse’l-Karanî’nin nidasıyla ve münâcatıyla şöyle çalıyorum. O dergâhını ona açtığın gibi rahmetinle bana da aç.

:اَقُولُ كَمَا قَالَ

اِلٰهٖى

اَنْتَ رَبّٖى وَاَنَا الْعَبْدُ § وَاَنْتَ الْخَالِقُ وَاَنَا الْمَخْلُوقُ §

وَاَنْتَ الرَّزَّاقُ وَاَنَا الْمَرْزُوقُ § وَاَنْتَ الْمَالِكُ وَاَنَا الْمَمْلُوكُ §

وَاَنْتَ الْعَزٖيزُ وَاَنَا الذَّلٖيلُ § وَاَنْتَ الْغَنِىُّ وَاَنَا الْفَقٖيرُ §

وَاَنْتَ الْحَىُّ وَاَنَا الْمَيِّتُ § وَاَنْتَ الْبَاقٖى وَاَنَا الْفَانٖى §

وَاَنْتَ الْكَرٖيمُ وَاَنَا اللَّئٖيمُ § وَاَنْتَ الْمُحْسِنُ وَاَنَا الْمُسٖىءُ §

وَاَنْتَ الْغَفُورُ وَاَنَا الْمُذْنِبُ § وَاَنْتَ الْعَظٖيمُ وَاَنَا الْحَقٖيرُ §

وَاَنْتَ الْقَوِىُّ وَاَنَا الضَّعٖيفُ § وَاَنْتَ الْمُعْطٖى وَاَنَا السَّائِلُ §

وَاَنْتَ الْاَمٖينُ وَاَنَا الْخَائِفُ § وَاَنْتَ الْجَوَّادُ وَاَنَا الْمِسْكٖينُ §

وَاَنْتَ الْمُجٖيبُ وَاَنَا الدَّاعٖى § وَاَنْتَ الشَّافٖى وَاَنَا الْمَرٖيضُ §

فَاغْفِرْلٖى ذُنُوبٖى وَتَجَاوَزْ عَنّٖى وَاشْفِ اَمْرَاضٖى يَا اَللّٰهُ يَا كَافٖى §

يَا رَبُّ يَا وَافٖى § يَا رَحٖيمُ يَا شَافٖى § يَا كَرٖيمُ يَا مُعَافٖى §

فَاعْفُ عَنّٖى مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ وَعَافِنٖى مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَارْضَ عَنّٖى اَبَدًا بِرَحْمَتِكَ يَا اَرْحَمَ الرَّاحِمٖينَ ۞

وَاٰخِرُ دَعْوٰيهُمْ اَنِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمٖينَ

***