İçeriğe atla
Mu'cizât-ı Kur'âniye Risalesi
Dördüncü Zeyl Yirmi Dokuzuncu Mektup'un Sekizinci Kısmı · Sayfa 290

وَلَا رَطْبٍ وَلَا يَابِسٍ اِلَّا فٖى كِتَابٍ مُبٖينٍ

işaret olunan Kitab-ı Mübin’in bir nüshası olan Kur’an’da hâdisat-ı âleme işaretler vardır ve kısmen göstermişiz. Hem madem en evvel nâzil olan şu sure, mecmu-u Kur’an’ın bir nevi fihristesidir. Hem madem Kur’an’ın intişar ve fütuhatına ve Kur’an’a ait hâdisata dair âyât-ı kesîre vardır. Elbette Sure-i El-Alak’ın hurufatının verdiği bu gibi haberler kasdîdir, tesadüften münezzehtir.

Dördüncü letafetten küçük bir numune: Sure-i El-Kehf’in âyâtı 111’dir. Kelimatı Tefsirü’l-Mikyas hesabına göre 1564’tür. Âyâtı itibarıyla 29 sureye tevafuk ettiği gibi kelimatıyla dahi 39 sure ile yalnız 1000 adedinde tevafuk ediyor. O surelerin on altısının kelimatıyla ve 23 surenin de hurufatıyla tevafuk ederek Kur’an-ı Hakîm’in tam nısfında olan Sure-i El-Kehf mecmu-u suver-i Kur’aniyenin takriben nısfıyla ittihat etmesi, i’caz-ı Kur’anînin şuâıyla tanzim edildiğini gösterir.

***